4 Mart 2009 Çarşamba

bugun gunlerden parmak boyasi

Ne Zeynep ne de Yaman, anneleri kadar yaramaz olamadi! Uslu uslu oturan cocuklari kirmizi parmak boyasina bulayan anneler, tabi ki o aksam en cok eglenenler oldu:)





Yapmak isteyenler icin:

bir cezvede 1 bardak su - 4 kasik nisasta karisimini iyice koyulasana ve suyunu kaybedene kadar pisirdim, ocaktan alinca 1 cay kasigi kadar toz gida boyasini ekleyip karistirdim. ustu acik sekilde sogumaya biraktim. Sonradan bir kasik kati yag ekledim. (evde firin tepsisi yaglamak icin bulundurdugum margarin ilk defa ise yaradi). Cocuklarin yaptigi ilk sey tadina bakmak oldu ama seker koymadigim icin ilgilerini tadi cekmedi:)

not: gida boyasi giysilerden yikayinca kolaylikla cikti, "aman ustunu basini kirletmesin" derdine dusmeden oynanabilecek bir oyun bu yani

23 Şubat 2009 Pazartesi

20 Şubat 2009 Cuma

bugun butun isimi gucumu biraktim ve -saniyorum 2 saat boyunca- anne-bebek blog ve sitelerini incelemeye calistim. En begendigim sitelerden biri aycanin sitesi oldu, aycanin grafik yetenekleri ve bilgisayar bilgisi sayesinde, okuduklarimdan birseyler ogrenirken bir hayli de eglendim. bir de bir beslenme sitesi kesfettim, tam kafama gore bir yer. okudukca okuyasim geldi. tum bunlari turkce yapiyor olmak da cok hosuma gitti. bu surenin sonunda kendi kendimi "nasil bir anneyim ben" diye olcerken buldum elbette:) bir de yamanla farkli birseyler yapmaya dair ciddi olarak motive oldum. demek ki yaman'dan ayri vakit gecirip ona daha yararli olunabiliyormus diye de bunca zamandir basimin etini yiyen elif'e de hak verdim (quality time, quality time banu!)
bu siteye benim ve yamanin koca gozlerinin hatirina arada bir goz atan yakinlarimiz icin, bundan sonra beraber yaptigimiz veya babasiyla beraber yaman icin yaptigimiz bazi seyleri de eklemeye karar verdim.. belli mi olur, bir gun baska bir annenin yolu buraya duserse benim gectigim dusunceler koridorindan o da eglenerek gecsin diye:)

yaptigim karsilastirmaya gelince;
-kendimi pek tasali pek gergin bir anne zannederken aksine gevsek ve dogal bir anne oldugumu gordum
-yeme-icme konularinda kafamda milyon tane sey gezdirip anca bir kacini uygulayabildigim icin kendime kizip duruyordum.. Gordum ki fazlasiyla titiz ve beslenme delisi olmusum! Bundan boyle bu konuda biraz daha fazla eglenebilecegime eminim. (yamana yedirdigim bunca faydali ot ve cer-copun arasina biraz kirmizi gida boyasi karistirmakta pek sakinca yok anlasilan:)
-yamanla oyun oynamak yerine onu kendi yetiskin hayatimiza fazlaca yerlestirmeye calistigimizi gordum. onunla ona dair daha cok ortam gelistirsek hic zarari olmayacak. aksine gunduz daha cok yorulacak ve gece (umuyorum) sessizce uyumaya riza gosterecek.

16 Şubat 2009 Pazartesi

koca bebek



Artik yuruyor.. yakalamaca oynarken kosuyor.. yemeklerini kendi basina yemek istiyor.. en sevdigi oyun suya bulanmak, ve topragi avuclamak.. hic durmadan sarki soylemek istiyor, durmadan havliyor.. En sevdigi sarkilar Ali Babanin ciftligi, sag elimde bes parmak, mini mini bir kus.. Evin nesesi, butun ailenin gozdesi, cincanin belalisi, Zeynep'in arkadasi, alemin en tatli "annne" diyeni, babasini israrla "ba" diye cagiran, Kopuk havhavin oyun arkadasi bir koca bebek.. yaman.

3 Şubat 2009 Salı

guler misiniz, aglar misiniz

yaman'in yasgunune kuzeni Denizkizi katilamadi ama unutmadi da ve ona simdiye dek aldigi en guzel hediyeyi gonderdi, taa Moskova'dan... Mesafeler biz buyukler icin sorun olabiliyorken cocuklar dusunce gucuyle herseyi asiyorlar iste boyle..

ilk yas partisi!

nihayet beklenen gun geldi ve Yaman',n ilk yasgunu kalabalik bir ekiple birlikte kutlandi. Bol kepce yemekler, Sibel'in muhtesem visneli yasgunu pastasi, Zeynep'li San'li sirin bebekler ekibi gecenin renkleriydi. Yaman ne oldugunu anlamasa da pastasindan bir parmak yedi, sevdigi insanlarin kucagindan inmedi ve bolca kosturup gelen hediyelerin keyfini cikardi. Saat 9 oldugunda da yorgunluktan uyumak icin yalvarir hale geldi.



fotograflarin devami Gover'in makinesine ulastiktan sonra...

ilk arabam

28 Ocak 2009 Çarşamba



fotograftaki canavar bu cuma bir yasina basiyor! pastasindan yemek isteyen tum dostlar davetlimizdir:)

24 Aralık 2008 Çarşamba

biraz gecikmeyle 10.ay resimleri ve bir de video... arabada miziklarken..


bu ay neler yapildi neler.. kurban bayramindaki 10 gun firsat bilindi ve carsi pazar birlikte gezildi.. iste sibelle bir oglen yemegi:


bebeklerin insanlari sectiklerini soylemislerdi, biz de hevesle yaman tarafindan secilecegimiz zamanlarin gelmesini bekliyorduk babasiyla. Iste o zaman geldi ve Yaman kendisine arkadas olarak dogdugundan beri belki en az gordugu 2 kisiyi secti: Rasim abi ve Tolga!. Asagida Rasim abinin yasgununu beraber kutlarlarken:


Yaman her gecen gun buyuyor, agirlasiyor.. artik diyoruz, kendisini bir tasisa, emeklese mesela.. Yaman'i babasi yere koyuyor, Yaman bize poz veriyor:


Tam 10 aylikken biz bogazda gezerdik diyecek:

7 Kasım 2008 Cuma

bir hikaye

80'ine merdiven dayamis yasli baba ile onu ziyarete gelen -45 yasinda ve saygin bir isi olan- oglu salonda oturuyorlardi. Hal-hatirdan, coluk-cocuktan, havadan-sudan sohbet ettikten sonra oglu susmus, ayrilmanin sinyalini vermisti. O anda uzerinde oturdukları sedirin yanindaki pencerenin pervazina bir karga kondu.

Yasli baba kargaya gulumseyerek biraz baktiktan sonra ogluna sordu: 'Bu ne oglum?'

Oglu saskin, cevapladi: 'o bir karga baba.'

Yasli baba kargaya biraz daha baktiktan sonra yine sordu: 'Bu ne oglum?'

Oglu daha da saskin, yine cevapladı: 'Baba, o bir karga'

Karga hâlâ pervazda, komik hareketlerle basini saga sola ceviriyor, basini yan yatiriyor, havaya bakiyor, sonra basini yine onlara ceviriyordu. Yasli baba ucuncu defa sordu: 'Bu ne?'

Oglunun saskinligi sabirsizliga donmustu: 'O bir karga baba, uc oldu soruyorsun. Beni isitmiyor musun?'

Yasli baba dorduncu defa da sorunca oglunun sabri tasti ve sesini yukseltti: 'Baba bunu neden yapiyorsun? Tam dort defadir onun ne oldugunu soruyorsun, sana cevap veriyorum ve sen hâlâ sormaya devam ediyorsun. Sabrimi mi deniyorsun?'

Babası -yuzunde hâlâ bir gulumseme- yerinden kalkti, iceri odaya gitti ve elinde bir defterle döndü. Bu bir hâtıra defteriydi. Oturdu, sayfalarini karistirdi ve aradigini buldu. Sevgiyle gulumseye devam ederek sayfasi acik bir vaziyette defteri ogluna uzatti ve o sayfayi okumasini soyledi.

'Bugun 3 yasindaki minik yavrumla salondaki sedirde otururken yanibasimizdaki pencerenin pervazina bir karga kondu. Oglum tam 23 defa onun ne olduğunu sordu. 23 sorusunda da ona sevgiyle sarilarak, onun bir karga oldugunu soyledim. Rahatsiz olmak mi? Hayir! Onun sorusunu masumca tekrar edisi icimi sevgiyle doldurdu.'



...
insanin ister istemez gozleri doluyor, hele bir de minicik yavrunuzun ellerinin sizin ellerinizi aradigi, hayatin o essiz zaman dilimlerinden birini yasiyorsaniz... benim aklima bir de annemin az zamanlarda ettigi oz laflardan bir geldi; "insan, annesine olan borcunu yavrusuna odermis..."

4 Kasım 2008 Salı

Kemer Country At Ciftliginde atlarla ilk tanisma.
Yamancik bu kocaman hayvanlari once gormezden gelmeye calisiyor. Ama atlar gayet israrli.. Yanimiza gelip ellerimizde onlar icin birseyler var mi diye kontrol ediyorlar. Yaman hala saskin.. Bu devasa yaratiklar.. hareket ediyorlar.. hav demiyorlar, miyav demiyorlar.. allah allah?